Sterk beschadigd uit hout gesneden vogeltje met doorboord gat in het midden en uitsparingen met drie daarin klemmende stokjes. Mogelijk een speelgoed- of lokvogeltje, of doelwit om op te schieten met pijl en boog, een traditie die bekend staat als (pape)gaai- of wipschieten. Vergelijk met completer exemplaar Z1943-III39 uit schip R62NOP.

Een stukje gesneden en met verguldsel versierd scheepshout; waarschijnlijk de (onderzijde van) een mastwortel waarvan de bovenkant ontbreekt.

Fragment van houten beeldje, deel van mogelijk een vogel.

Een langwerpig stuk hout met 2 gaten aan de uiteinden, aan een zijde bewerkt ter versiering. Afgebeeld lijkt ten minste een buste van een persoon, welke echter niet volledig bewaard is gebleven.

Een uit hout gesneden (speelgoed?)vogeltje, waarvan de vleugels aan weerszijde en het staarteinde ontbreken. Op de rug de resten van drie pennetjes die nog in hun gaatjes zitten. Loodrecht erdoorheen vanaf de onderkant zit een gat, waarschijnlijk om hem ergens op vast te zetten. Heeft mogelijk gefungeerd als een windvaantje, maar vertoont ook gelijkenis met exemplaren die werden gebruikt bij de oude traditie van het zogeheten 'wip- of (pape)gaaischieten'. Hierbij schoot men, oorspronkelijk met pijl en boog en later met geweren, op een bepaald doel, zoals een houten vogel met losse vleugels die op een hoge paal was geplaatst. De introductie van geweren zou kunnen verklaren waarom men later minder op zorgvuldig vervaardigde houten vogels schoot en meer op zogeheten 'tronken', stukken van een afgeknotte boomstam. Het gaaischieten schijnt vooral rond Pinksteren te zijn beoefend en vindt tot op de dag van vandaag plaats in de provincie Zeeland.