Een uit hout gesneden (speelgoed?)vogeltje, waarvan de vleugels aan weerszijde en het staarteinde ontbreken. Op de rug de resten van drie pennetjes die nog in hun gaatjes zitten. Loodrecht erdoorheen vanaf de onderkant zit een gat, waarschijnlijk om hem ergens op vast te zetten. Heeft mogelijk gefungeerd als een windvaantje, maar vertoont ook gelijkenis met exemplaren die werden gebruikt bij de oude traditie van het zogeheten 'wip- of (pape)gaaischieten'. Hierbij schoot men, oorspronkelijk met pijl en boog en later met geweren, op een bepaald doel, zoals een houten vogel met losse vleugels die op een hoge paal was geplaatst. De introductie van geweren zou kunnen verklaren waarom men later minder op zorgvuldig vervaardigde houten vogels schoot en meer op zogeheten 'tronken', stukken van een afgeknotte boomstam. Het gaaischieten schijnt vooral rond Pinksteren te zijn beoefend en vindt tot op de dag van vandaag plaats in de provincie Zeeland.

Unknown artist

Een uit hout gesneden (speelgoed?)vogeltje, waarvan de vleugels aan weerszijde en het staarteinde ontbreken. Op de rug de resten van drie pennetjes die nog in hun gaatjes zitten. Loodrecht erdoorheen vanaf de onderkant zit een gat, waarschijnlijk om hem ergens op vast te zetten. Heeft mogelijk gefungeerd als een windvaantje, maar vertoont ook gelijkenis met exemplaren die werden gebruikt bij de oude traditie van het zogeheten 'wip- of (pape)gaaischieten'. Hierbij schoot men, oorspronkelijk met pijl en boog en later met geweren, op een bepaald doel, zoals een houten vogel met losse vleugels die op een hoge paal was geplaatst. De introductie van geweren zou kunnen verklaren waarom men later minder op zorgvuldig vervaardigde houten vogels schoot en meer op zogeheten 'tronken', stukken van een afgeknotte boomstam. Het gaaischieten schijnt vooral rond Pinksteren te zijn beoefend en vindt tot op de dag van vandaag plaats in de provincie Zeeland.