Δωμάτιο στο χρώμα της κανέλας

Μακρή, Τέτα (1945)

Οι πίνακες της Μακρή κινούνται στο χώρο της παραστατικής ζωγραφικής. Το ενδιαφέρον της για το φωτογραφικό ρεαλισμό είναι εμφανές, ωστόσο, τα έργα της δεν ενσωματώνουν την ακριβολογική αντικειμενικότητα του φακού. Σ' έναν πρώτο κύκλο έργων της (1979-82) η καλλιτέχνιδα έστρεψε το ενδιαφέρον της σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους από την Ελλάδα και τη Γαλλία. Από το 1982 και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80 επικεντρώθηκε στην κριτική προσέγγιση της σχέσης πολιτιστικού παρόντος και παρελθόντος. Γνωστά έργα της ιστορίας της τέχνης παρουσιάζονταν στους πίνακές της και συνδέονταν με τη σύγχρονη πραγματικότητα μέσω του τρόπου αντιμετώπισής τους από σημερινούς παρατηρητές. Η χιουμοριστική συχνά τοποθέτηση της Μακρή στα έργα αυτά δείχνει την πίστη της στις λυτρωτικές λειτουργίες της μνήμης. Από το 1985 και μέχρι τα τέλη περίπου της ίδιας δεκαετίας η ματιά της καλλιτέχνιδας στράφηκε στην απεικόνιση μιας πραγματικότητας που φαινομενικά μοιάζει να έχει καταγραφεί ως τυχαίο ενσταντανέ. Τα σχόλια στην περίπτωση αυτή αφορούσαν τον τρόπο που ο σύγχρονος θεατής έχει μάθει να καταναλώνει εικόνες, μέσα από τον καταιγισμό του από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Στη δεκαετία του '90 το ενδιαφέρον της Μακρή μετατοπίστηκε από τον εσωτερικό χώρο στη μεταφορά εικόνων του φυσικού περιβάλλοντος. Η οργάνωση του ζωγραφικού πεδίου θυμίζει και στην περίπτωση αυτή φωτογραφική λήψη. Όμως, η ρεαλιστική διάθεση των προηγούμενων φάσεων δείχνει να έχει υποτονίσει. Είναι έργα σιωπηλά, ήρεμα, που μεταδίδουν μια αίσθηση περισυλλογής και ελαφράς μελαγχολίας.