Γυμνό

http://semantics.gr/authorities/searchculture-persons/488433375 · 1968

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ο Χρόνης Μπότσογλου δημιουργεί μια σειρά έργων, τα οποία επικεντρώνονται στην αποξένωση και στην αλλοτρίωση του ανθρώπου, διερευνώντας τον ρόλο του, όπως διαμορφωνόταν στην τότε σύγχρονη εποχή της διαφήμισης και της κατανάλωσης. Αντλεί τα θέματά του μέσα από αυτούς τους τομείς καθώς και από την κοινωνική και πολιτική επικαιρότητα και τα αποδίδει με σχεδιαστική και χρωματική σαφήνεια, υιοθετώντας την κατεύθυνση του κριτικού ρεαλισμού που κάνει την εμφάνισή του τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας στην Ελλάδας και κύριος εκφραστής του ήταν η ομάδα «Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές», μέλος της οποίας υπήρξε και ο Μπότσογλου. Υιοθετώντας τη χρήση διαμεσολαβημένων εικόνων, που έχουν ως στόχο την υπονόμευση και την άσκηση κριτικής σε κυρίαρχα πολιτισμικά πρότυπα, δημιουργεί έργα τα οποία μαρτυρούν τη διάθεσή του σχετικά με τον ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η ζωγραφική στη σύγχρονη κοινωνία της εικόνας, ταυτόχρονα όμως ασκούν και κριτική στη φωτογραφική αντικειμενικότητα. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και το έργο «Γυμνό» του 1968, που ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, και το οποίο η διαχωρισμένη ζωγραφική επιφάνεια φαίνεται σαν να αφηγείται διαδοχικές εικονογραφημένες ιστορίες: αποτυπώνει τρία διαφορετικά γυναικεία γυμνά: ένα υπερμεγέθες, το οποίο καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της ζωγραφικής επιφάνειας και το οποίο φαίνεται να προέρχεται από ανδρικό περιοδικό, το γυμνό σώμα της συντρόφου και συζύγου του Ελένης και τη μορφή μιας γυναίκας από μια φωτογραφία από χιτλερικό πογκρόμ.