
Ζούνη, Όπυ (1941-2008) · 1983
Από τα πρώτα της ζωγραφικά έργα (1959-66) η Όπυ Ζούνη εστίασε την προσοχή της στη διερεύνηση της προοπτικής και της τρίτης διάστασης. Με τα πρώτα της γλυπτά (1969-72), καθαρά αφαιρετικά πλέον, προσανατολίζεται στα έντονα, πλακάτα χρώματα. Έκτοτε, το ύφος της χαρακτηρίζεται από αυστηρή γεωμετρία, εγκεφαλικότητα στην επιλογή χρώματος και στη σύνθεση των γραμμών και επιπέδων, ενώ συνήθης είναι η μετάβαση από τις δύο στις τρεις διαστάσεις. Οπτικές απάτες, ψευδαισθητικοί χώροι, που μεταβάλλονται ανάλογα με τη γωνία θέασής τους, αρχιτεκτονική αίσθηση του τόπου έκθεσης των έργων, αναπτύσσονται σε πίνακες, γλυπτά, κατασκευές και ενίοτε περιβάλλοντα. Μετά το 1972 επανέρχεται στις δύο διαστάσεις του πίνακα και περιορίζει τα χρώματα καταλήγοντας σταδιακά στο λευκό και το μαύρο και στη δημιουργία ασπρόμαυρων ραβδώσεων, τις οποίες τοποθετεί σε ορισμένα τμήματα του πίνακα αποτελώντας έναν τρόπο απόδοσης της προοπτικής. Μειώνει το ύψος και το πάχος τους μεγιστοποιώντας κατά αυτόν τον τρόπο την αίσθηση του βάθους και της κίνησης, ενώ χρησιμοποιεί λαμπερά χρώματα, όπως το μπλε και το κόκκινο. Παράλληλα το φως χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει χωρικές οφθαλμαπάτες, οι οποίες μεταλλάσσονται ανάλογα με τη θέση θέασης, όπως στην περίπτωση του έργου «Γωνία-χώρος».
Sign in to order prints, canvas, and more of this work. Browsing and full-resolution downloads stay free.