Κορίτσι που κοιτάζει τον ουρανό

Μαρούδα, Καλλιρρόη (1958) · 2004

Στο έργο «Κορίτσι που κοιτάζει τον ουρανό» η Μαρούδα επιθυμεί να στρέψει το βλέμμα του θεατή στο ίδιο το εικονιζόμενο πρόσωπο. Η γυναικεία μορφή, ξαπλωμένη, σε νωχελική στάση αναπαρίσταται ήρεμα σε έναν χώρο χωρίς έπιπλα ή διακοσμητικές λεπτομέρειες. Η συνολική απεικόνιση αποκτά μια ψυχογραφική διάσταση, καθώς τονίζονται τα ατομικά χαρακτηριστικά και η έκφραση του μοντέλου, ενώ ο χειρισμός του χρώματος καθορίζει την ατμόσφαιρα αποπνέοντας μια μελαγχολική διάθεση.