Άτιτλο

ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝ ΝΙΚΡΙΤΙΝ

Μια νύχτα που κρεμάστηκε το φεγγάρι

To 1922, ο Μαλέβιτς ολοκληρώνει το βιβλίο του "Σουπρεματισμός. Ο κόσμος χωρίς αντικείμενο" προωθώντας την ιδέα ότι η ύλη η ίδια γίνεται καθαρό αίσθημα, μια και δε γίνεται να συλλάβουμε μια καλλιτεχνική δραστηριότητα χωρίς αντικείμενο. Το αντικείμενο φορτίζεται με μια νέα σημασία, με μια παραστατική δύναμη, όχι πλέον αντικειμενική, αλλά πνευματική. Οι σουπρεματιστές γρήγορα πέρασαν στο σχεδιασμό όλων των γεωμετρικών σχημάτων και το χρωματισμό τους σε όλους τους συνδυασμούς. Με το χρώμα επιτυγχάνεται η εντύπωση τόσο της διαφορετικής απόστασης ανάμεσα στα γεωμετρικά μορφώματα όσο και της προσέγγισής τους στο θεατή ή της απομάκρυνσής τους. Δύο σχήματα στο ίδιο επίπεδο, αλλά με διαφορετική χρωματική ένταση, φαίνονται να απέχουν το ένα από το άλλο στο χώρο. Κόκκινα, κίτρινα και μαύρα ορθογώνια, τρίγωνα, κύκλοι και ρόμβοι οργανώνονται σε οριζόντιους, κάθετους ή διαγώνιους άξονες πάνω σε άσπρο φόντο, διαιρώντας έτσι το χώρο και δημιουργώντας ρυθμικές κινήσεις προς διάφορες κατευθύνσεις. O Κλιουν στις μελέτες του εφαρμόζει τις σουπρεματιστικές αρχές και φτιάχνει σειρές έργων με συνδυασμό γεωμετρικών σχημάτων και χρωμάτων, συμβάλλοντας με την έμπνευσή του στον μη- αντικειμενικό κόσμο του Καζιμίρ Μαλέβιτς. Τη δεκαετία του 1920 και κυρίως τη δεκαετία του 1930 οι καλλιτέχνες έπρεπε να προσαρμοστούν στα νέα ιδεολογικά και καλλιτεχνικά πρότυπα που επέβαλε το καθεστώς μέσω του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού. Το 1934 διατυπώθηκαν από τους κομματικούς ιδεολόγους οι βασικές κατευθύνσεις για την τέχνη και άρχισε η σχεδιασμένη πάλη εναντίον των καλλιτεχνικών ρευμάτων που δεν εντάσσονταν στα προδιαγραμμένα πλαίσια. Αρκετοί λοιπόν από τους καλλιτέχνες επέσρεψαν πίσω στις ρίζες τους, επανεξέτασαν το ρεαλισμό, μια πιο λυρική εκδοχή του, ενώ άλλοι στράφηκαν στην επιστήμη και στην υπηρεσία της τέχνης μέσα από την παραγωγή.

ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝ ΝΙΚΡΙΤΙΝ