Αδάμ και Εύα

http://semantics.gr/authorities/searchculture-persons/1298829747 · 1993

Ο Αλέκος Φασιανός τη δεκαετία του 1960 διαμορφώνει το προσωπικό ύφος της γραφής του τόσο θεματολογικά όσο και στυλιστικά, το οποίο ακολουθεί στο μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής του πορείας, εξελίσσοντάς το. Με επιρροές από την αρχαία αγγειογραφία, τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό, από τις βυζαντινές εικόνες και τη λαϊκή τέχνη, τον Θεόφιλο και το Τσαρούχη, τον Καραγκιόζη και το θέατρο σκιών αναπτύσσει την ποιητική και το όραμά του, που αντανακλάται στα έργα του. Στη ζωγραφική σύνθεση «Αδάμ και Εύα», η απεικόνιση του ζευγαριού κυριαρχεί σε ολόκληρη σχεδόν τη ζωγραφική επιφάνεια, αφήνοντας μόνο ένα μικρό χώρο στο μονόχρωμο φόντο, το οποίο φέρει λιτά διακοσμητικά μοτίβα, που παραπέμπου σε ταπετσαρία τοίχου αστικού σπιτιού. Το σχέδιο αναδεικνύεται σε κυρίαρχο στοιχείο της δουλειάς του, που υλοποιεί τον χώρο, εντείνει την πλαστικότητα και τη μνημειακότητα των μορφών, την αίσθηση του ρυθμού και της κίνησης. Το χρώμα των μορφών, έντονο μπλε, ενιαίο, επίπεδο και με καθαρές γραμμές που μοιάζουν εγχάρακτες, ορίζει τα περιγράμματα των σωμάτων και τις βασικές τους λεπτομέρειες. Τα διακοσμητικά μοτίβα, το φουλάρι και το λουλούδι, καθώς και η κίνηση των μαλλιών της Εύας λειτουργούν σκηνογραφικά και πληροφορούν για τα πρόσωπα και την ιστορία που εκτυλίσσεται.