Ο Άγιος Νικόλαος και ο κάτω Μαχαλάς της Λάγιας ένα φθινοπωρινό μεσημέρι

http://semantics.gr/authorities/searchculture-persons/1766907344

Ο Δεκουλάκος κατά την τελευταία φάση της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας εντρύφησε σε δύο ενότητες έργων: «Τα Τοπία της Μάνης» και «Τα Τοπία των Αθηνών», τις οποίες πλαισίωσε μάλιστα και με τον θεωρητικό του λόγο, ο οποίος φέρνει τον θεατή πιο κοντά στη δημιουργική διαδικασία και στις βαθύτερες διεργασίες της ζωγραφικής πράξης. Όπως ο ίδιος σημειώνει: «Στις συνθέσεις με τα τοπία της Μάνης και της Αθήνας, δεν προσπαθώ να αναπαράγω ζωγραφικά κάποια φυσικά φαινόμενα ή μορφές (υπόθεση εξαντλημένη στη ζωγραφική), αλλά να καταγράψω ζωγραφικά τα αισθήματά μου προς αυτά χωρίς θεατρικές ή μορφικές υπερβολές, με τον αυθορμητισμό και την ειλικρίνεια του ερωτικού αισθήματος». Η ζωγραφική του, σε αυτές τις ενότητες, έντονα χειρονομιακή και με πλούσιες πάστες διαφέρει από τις προηγούμενες δουλειές του, μαρτυρώντας εξπρεσιονιστικά στοιχεία και βιωματικές μνήμες, οι οποίες αποτυπώνονται μέσα από την ορμή του πινέλου, η οποία καθοδηγείται από την οπτική μνήμη και την οπτική συγκίνηση που του προξενούν τα συγκεκριμένα μέρη-τοπία.