Το παρεκκλήσι της ουράνιας κλίμακας

http://semantics.gr/authorities/searchculture-persons/810617100

Το Παρεκκλήσι της Ουράνιας Κλίμακας πρωτοπαρουσιάστηκε το 1997 στην 47η Μπιενάλε της Βενετίας (εθν. επίτροπος Έφη Στρούζα) ως ένα από τα έργα της ελληνικής συμμετοχής. Σχεδιάστηκε το 1995 από τον Στήβεν Αντωνάκο έχοντας ως έμπνευση τη βυζαντινή εικόνα της Ουράνιας Κλίμακας της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, την οποία φιλοτέχνησε ο μοναχός Ιωάννης της Κλίμακος. Αποτελείται από μια τετράγωνη στιβαρή κατασκευαστική δομή από σκουριασμένο σίδερο, η οποία αντέχει στις καιρικές συνθήκες. Στην είσοδο του διακρίνονται 12 σταυροί ως αναφορά στους 12 αποστόλους, ενώ από την οροφή που έχει σχήμα ελληνικού σταυρού εξέρχεται χρυσή κλίμακα που συμβάλλει στην σύνδεση της γης με τον ουρανό. Το στέγαστρο της εισόδου καλύπτεται από κόκκινο νέον ενώ στο περίγραμμα του ανοίγματος της οροφής έχει τοποθετηθεί μπλε τετράγωνο νέον. Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη «…αυτά τα δύο χρώματα είναι στην ουσία, το άλφα και το ωμέγα της τέχνης μου». Πρόθεση του καλλιτέχνη ήταν καθώς ο επισκέπτης εισέρχεται στο σκοτεινό εσωτερικό που δημιουργεί μια αποπνικτική ατμόσφαιρα να βρίσκει «διέξοδο» στη θέα της σκάλας που υψώνεται πάνω από το άνοιγμα της οροφής και φωτίζεται με νέον προξενώντας εν τέλει μια πνευματική εμπειρία, ένα αίσθημα ανάτασης, υπέρβασης και απελευθέρωσης. Μετά τη λήξη της Μπιενάλε της Βενετίας, το Παρεκκλήσι δωρίθηκε από τον καλλιτέχνη στον ελληνικό λαό και εγκαταστάθηκε στον προαύλιο χώρο του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης [σήμερα MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης-Συλλογή Κωστάκη] στη Μονή Λαζαριστών.