Προσχέδιο για το έργο "Το Παλαιό και το Νέο"

Νικρίτιν, Σολομών

Τον Αύγουστο του 1934 πραγματοποιείται το «Πρώτο Συνέδριο Σοβιετικών Συγγραφέων» που επικυρώνει τη νομιμότητα του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού και κωδικοποιεί τις αρχές του, αποκηρύσσοντας εμφατικά όποιο αισθητικό σύστημα παρεκκλίνει από τους κανόνες του. Στο πλαίσιο αυτό η σύγχρονη δυτική τέχνη απορρίπτεται ως αποτύπωση «σαδιστικών, διεστραμμένων μορφών» και οι υπέρμαχοι του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού όπως ο Gerasimov προβάλλονται ως ισότιμοι των Velasquez και Ingres. Ένα χρόνο αργότερα, το 1935, το έργο του μετρό της Μόσχας εγκαινιάζεται και τόσο ο τύπος όσο και η κοινή γνώμη της εποχής ασχολείται εντατικά με τους «γεμάτους ζωντάνια και δύναμη ήρωες του μετρό και τις “ομάδες κρούσης” που άνοιγαν τις σήραγγες και τοποθετούσαν τις σιδηροτροχιές». (J. Bowlt, Solomon Nikritin, σ. 173). Το 1932 ο Nikritin παρουσιάζει τη θεωρητική τεκμηρίωση των αρχών της τέχνης του Πολυρεαλισμού ως την «έκφραση του συγκεκριμένου σταδίου ανάπτυξης της προλεταριακής τέχνης».