Χωρίς τίτλο

Ender, Maria (1897-1942)

Σύμφωνα με το Ματιούσιν τα εργαστηριακά πειράματα της οργανικής σχολής αποδείκνυαν ότι η ενέργεια της χρωματικότητας ενός αντικειμένου αυξάνει όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, ενώ σε «κατάσταση ηρεμίας του σώματος το μάτι και η ενέργεια της ευρείας σύλληψης αποκτούν το μέγιστο του χρώματος». Η ευρεία σύλληψη της κίνησής του, των αλλαγών που παρατηρούνται στη χρωματικότητα, τον κορεσμό και τη φωτεινότητα της χροιάς του χρώματος αντικειμένου και η συνειδητή εμπλοκή του ατόμου στην ανάγνωση και καταγραφή αυτών των δεδομένων μπορούσαν να αποτελέσουν, σύμφωνα με το Ματιούσιν «την αρχή και το θεμέλιο της τέταρτης διάστασης». Η Σχολή του Matiushin έδωσε τα καλύτερα αποτελέσματά της τη δεκαετία του 1920. Οι μη-αντικειμενικές αρχές και ιδιότητες της θεωρίας του, τόσο διαφορετικές από εκείνες του Σουπρεματισμού, πήραν μορφή μέσα από τα έργα των Enders και του ίδιου. Η καμπύλη γραμμή, και όχι η ευθεία, έγινε η βάση της εικαστικής δομής του έργου του, ενώ το χρώμα χρησιμοποιήθηκε σύμφωνα με τους οργανικούς νόμους της φύσης. Οι γραμμές αυτές αποτελούσαν το πρότυπο της δημιουργίας του, η οποία δεν αποσκοπούσε στο να αντιγράψει τη φύση, αλλά στο να αποδώσει με τη βοήθεια των εικαστικών μέσων τις «χειρονομίες» της φύσης πάνω στον καμβά. Για τον Matiushin η ζωγραφική επιφάνεια αποτελεί τμήμα της φύσης, και τα στοιχεία που τη συνθέτουν –υφή, χρώμα, σχέδιο- λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες που τη διέπουν.