Padijit

500

Dit gouden halssieraad is gemaakt door de Ivatan die in de meest noordelijke eilanden van de Filipijnen wonen. Ze zijn nakomelingen van migranten van het vasteland van Azië die zich duizenden jaren geleden op de Batan-eilanden hebben gevestigd. De naam van het halssieraad is 'padijit', een traditioneel, inheems sieraad, zonder Spaanse invloeden. Volgens Villegas dateert het van vóór de Spaanse kolonisatie (2009: 68). Het halssieraad is vervaardigd uit gouddraad met behulp van eenvoudig gereedschap en eenvoudige technieken. De draden werden gewikkeld rond een plat, taps toelopend stuk bamboe. Aan de beide uiteinden van het halssieraad werden de draden gevlochten, met aan de ene kant een lus en aan de andere kant een knoop om als sluiting te dienen (Hornedo 2000: 7). De diep gele tot enigszins rode gloed van het goud is verkregen door middel van een proces dat bij de Ivatan kapanganus wordt genoemd. Het goud wordt enkele minuten gehangen in een kokend mengsel van zout, zwavel, sap van een limoen en water. Daarna wordt het afgespoeld met koud water. Dit proces kan herhaald worden tot de gewenste kleur van het goud is verkregen (Hornedo 2000: 42-43, 87). Voor de Ivatan is goud dusdanig waardevol dat het niet is toegestaan om mee te worden begraven met de doden. Goud vertegenwoordigt zowel schoonheid als macht en aanzien. Dergelijke sieraden maken vaak deel van waardevolle erfstukken die al zoveel generaties lang in de familie zijn dat niemand meer weet hoe oud ze zijn (Hornedo 2000: 61-62). De reden dat ze zo lang bewaard zijn gebleven is dat de Ivatan geloven dat er een vloek rust op het in stukken verdelen van dergelijke sieraden. Wanneer men het toch doet kan dit krankzinnigheid tot gevolg hebben. (Villegas 2009: 69 en Hornedo 2000: 13, 61-62).