Άνθρωπος που σέρνει καρότσι (1). Από τη σειρά "Άνθρωπος που σέρνει καρότσι"

Νικρίτιν, Σολομών

Λίγο πριν ή περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1920 ο Nikritin εργάζεται πάνω στις θεματικές σειρές σχεδίων “Πόλεμος” και “Άνθρωπος που σέρνει το καρότσι”. Μεταξύ 1923-1924 ο Nikritin επεξεργάζεται τη θεωρία του Προβολισμού στα χειρόγραφα κείμενά του (Ι. Lebedeva, Solomon Nikritin, σ. 85), θεωρία που κατά την Μ. Τσαντσάνογλου διατυπώνεται από τον καλλιτέχνη ήδη από το 1922 (Μ. Τσαντσάνογλου, Solomon Nikritin, σ. 145). To 1924 στην “Πρώτη Διαλογική Έκθεση” της Μόσχας ο Nikritin παρουσιάζει έργα του μαζί με άλλους προβολιστές. Μέσα από συνθήματα της ομάδας του εκεί, ο Nikritin διακηρύσσει τα πιστεύω του ως προς την τέχνη ως συστήματος ή μεθόδου «δια μέσου του οποίου είναι δυνατή η οργάνωση των υλικών». (Ch. Douglas, Solomon Nikritin, σ. 45, σημ. 22). Την ίδια χρονιά ο Nikritin ανεβάζει στο θέατρο των Προβολιστών την παράσταση “1924” και το 1926 το έργο του Nikritin “Πόλεμος και Ειρήνη” που ωστόσο καταλήγει σε αποτυχία. Τον Απρίλιο του 1926 ο Nikritin εγκαταλείπει το θέατρο. (Ι. Leites, Solomon Nikritin, σ. 105 και εξ, 213). Την ίδια εποχή και σε όλη τη δεκαετία του 1920 ιδιαίτερα διαδεδομένη στη Σοβιετική Ένωση ήταν η έρευνα και ανάλυση της ανθρώπινης εργασίας σε σχέση με το βιομηχανικό χρόνο καθώς και η προσπάθεια της επιστημονικής συστηματοποίησής της υπό την επιρροή και του σχετικού βιβλίου του F. Taylor, που το 1924 κυκλοφορεί στη ρωσική του μετάφραση. (Αυλωνίτου Χ., σσ. 63-65, σημ. 82).