Μελέτη για το "Γραμμόφωνο"

Kliun, Ivan (1873-1943) · 1914

Οι Πικάσο και Μπρακ είχαν εμβαθύνει στη μελέτη και την απόδοση του ζωγραφικού αντικειμένου. Οι πειραματισμοί τους βασίστηκαν στη μέτρηση και των έξι πλευρών του τετραγώνου, καθώς θέλησαν να «δουν» ταυτόχρονα όλες τις επιφάνειές του για να τις παρουσιάσουν όλες μαζί σε μια επίπεδη απόδοση καταργώντας την τρίτη διάσταση. Ο Κυβισμός διακρίνεται στον Αναλυτικό (1909-12) και το Συνθετικό Κυβισμό (1912-14). Στον Αναλυτικό Κυβισμό οι καλλιτέχνες στρέφονται στην ανθρώπινη μορφή και τη νεκρή φύση, αναλύουν το αντικείμενο απελευθερώνοντας τη φόρμα του και υποβαθμίζουν τον παράγοντα χρώμα, χρησιμοπιώντας ώχρες και υποτονικά χρώματα, καθώς σημασία έχει η φόρμα και όχι το χρώμα του αντικειμένου. Τέλος, η ταυτόχρονη θέαση του αντικειμένου από πολλές γωνίες έχει ως στόχο να ενισχυθεί αυτό που βλέπουμε με εκείνο που γνωρίζουμε. Από τις αρχές του 20ου αιώνα η Ρωσία ήταν το κέντρο μιας συνεχούς ανταλλαγής ιδεών και αντιλήψεων στο χώρο της τέχνης απ' όλη την Ευρώπη. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στέρησε τη χώρα από την άμεση ενημέρωση για τις νέες εικαστικές τάσεις. Κατα συνεπεια οι Ρώσοι υποχρεώθηκαν να αρκεστούν στις δικές τους πηγές έμπνευσης σε συνδυασμό με τις ήδη υπάρχουσες του ευρωπαϊκού προσκήνιου. Ο κυβοφουτουρισμός, υιοθετώντας στοιχεία από τον ιταλικό φουτουρισμό και το γαλλικό κυβισμό, θα εμφανιστεί στη Ρωσία το 1907 και θα ολοκληρωθεί ως κίνημα μέχρι το τέλος του 1917.