Χρυσόμαλλο Δέρας

http://semantics.gr/authorities/searchculture-persons/511120734 · 1981

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Δημήτρης Αληθεινός επιχειρεί μια νέα προσέγγιση στα έργα του, διεισδύοντας στον νοητικό χώρο που πραγματεύεται τη σημασία του μύθου. Η νέα του αυτή προβληματική επιχειρεί να συγκεράσει έννοιες όπως τα σύμβολα και οι τελετουργίες, ο μύθος και η ιστορία, ο χρόνος. Επιλέγει στοιχεία βάσει της διαχρονικότητάς τους, όπως λ.χ. τα φτερά, σύμβολο της ελευθερίας, τα οποία ζωγραφίζει πρώτα στο σώμα του, στη συνέχεια στη ζωντανή χελώνα και έπειτα τα προσαρμόζει στα γύψινα αγγελάκια-ερωτιδείς (Baroxisme). Η’ όπως στην περίπτωση του έργου «Χρυσόμαλλο Δέρας» συναρμόζει πάνω στη μεταλλική επιφάνεια της λαμαρίνας το δέρμα ως επίθετο αντικείμενο παραπέμποντας στον γνωστό μύθο. Μέσω των έργων του αυτής της περιόδου επιχειρεί να καθορίσει την τέχνη ως πρακτική που ενεργοποιεί την πνευματική και νοητική διάσταση του ανθρώπου.