Τεκτονική. Η σύνδεση της ζωγραφικής με την αρχιτεκτονική

Νικρίτιν, Σολομών

Η περίοδος του καλλιτέχνη από το 1918 ως τις αρχές του 1920 ήταν κατά την N. Adaskina «αποκλειστικά αφιερωμένη στην καλλιτεχνική του κατάρτιση, τη μελέτη των διαφόρων τεχνοτροπιών και τη διαμόρφωση ενός προσωπικού στυλ». Το 1918 ο καλλιτέχνης εργάζεται εντατικά κάτω από τη διδασκαλία της Α. Exter ενώ παράλληλα παραδίδει και μαθήματα ως καθηγητής στους ηθοποιούς του θεάτρου Solovsov (Σολοφτσόφ) του Κιέβου. To 1919 ασχολείται με την εορταστική διακόσμηση διαφόρων περιοχών στο Κίεβο με αφορμή την επέτειο της ίδρυσης του Κόκκινου Στρατού. Στην περίοδο 1918-1919, όπως συνάγεται από τα ημερολόγια του καλλιτέχνη αυτής της περιόδου, ο Nikritin αναζητά γενικά «την ηρεμία και τη βεβαιότητα», τη λύτρωση από τις ανησυχίες και τα προβλήματα που του προκαλεί η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αυτή την εποχή βρίσκεται στο Κίεβο όπου τα πραξικοπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο (ο Nikritin αναφέρει 14 εκ των οποίων, σύμφωνα με τα λόγια του, ο ίδιος έζησε προσωπικά τα 10) και η εξουσία εκεί αλλάζει συνεχώς χέρια ως τον Ιούλιο του 1920 που εδραιώνεται η εξουσία των Μπολσεβίκων. Το 1920 ο Nikritin γράφεται στη σχολή των Vkhutemas. Το 1921 ο Nikritin διατυπώνει τη θεωρία του με τίτλο “Σταθμοί Ζωγραφικής Τελειότητας Satio”, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται και στο τετράγωνο σε ό,τι αφορά τη φόρμα και το χρώμα.